Tagarchief: Ethiopië

Tijdsverspilling

In juni gaf ik (Jaap) les aan een groep studenten die de deeltijdopleiding Basisschool-leerkracht doen. Ze werken al als leerkracht, maar dit is een bijscholingstraject en ze komen in de vakantie een paar weken naar onze ‘College’ voor lessen. Ik gaf het vak ‘studie- en schrijfvaardigheden’ en we hadden het op een bepaald moment over directe en indirecte communicatie. Ik vertelde hen dat ik in Ethiopië had gewerkt en dat men daar over het algemeen zeer indirect communiceert. Ik had de indruk dat dit bij hun etnische groep in Zuid-Soedan (Bari of Koekoe) anders was.

Slecht nieuws
Omdat te testen, vroeg ik: “Hoe breng je de boodschap over dat iemand is overleden? Bijvoorbeeld aan een naast familielid?”. De studenten keken me aan alsof ze de vraag niet helemaal begrepen. Ze vonden het antwoord té voor de hand liggend. Een student zei: “Nou gewoon, je gaat naar iemand toe of je belt de persoon op en je zegt ‘Je moeder is overleden’. Dat is alles”. Dat is dus echt heel direct ten opzichte van mijn eerdere ervaringen in Ethiopië. Ik vertelde hen hoe men daar in zo’n situatie zou handelen.

Heel indirect
Als een vriend van de zoon de boodschap krijgt dat zijn moeder in het dorp buiten de stad is overleden, dan gaat hij naar de vriend toe en zegt: “Ik blijf vannacht bij je slapen”. ’s Morgens wekt de vriend de zoon en zegt dan: “Je moeder is ernstig ziek, laten we naar haar toe gaan in het dorp”. De zoon heeft dan wel door dat het ernstig is, maar hoe ernstig wordt hem niet op een directe manier verteld.

Een van mijn Soedanese studenten in de klas zei na het horen van dit verhaal uit Ethiopië: “Wat een tijdsverspilling!”. En dat laat duidelijk zien dat de Bari-cultuur in Zuid-Soedan nogal direct communiceert.

Filippenzenbrief in Shekkacho-taal

filippenzen-shekkacho
Afgelopen week viel er een envelop uit Ethiopië op onze deurmat.

Het was de gedrukte versie van de brief aan de Filippenzen in de Shekkacho-taal. Voor ons was het een geweldig moment om dit kleine boekje in handen te hebben! We hebben dit vertaalproject helpen opstarten en nu zien we de eerste tastbare vruchten van het Shekkacho-vertaalteam met eigen ogen. We zijn er heel dankbaar voor. Yeeri gallatijabe! (God zij geprezen).

African Ark

African Ark

Gisteren werd het boek dat we al heel lang wilden hebben bezorgd: African Ark. Er staan schitterende foto’s in van volken in de hoorn van Afrika. Als we de plaatjes van de Ethiopisch-Orthodoxe feesten zien, dan krijgen we wel een beetje heimwee naar het land waar we 9 jaar hebben gewoond. Je vindt in dit werk ook foto’s van Surma’s in Ethiopie die aan bodypainten doen. Dat ziet er prachtig uit en op basis daarvan roepen bepaalde antropologen: laat deze cultuur intact en houd zendelingen op afstand. Met dat bodypainten is inderdaad niks mis, maar als je je wat meer in de Surma-cultuur verdiept, dan is er veel angst, geweld, voedseltekort en alcoholmisbruik. Natuurlijk zit daar ook veel Westerse invloed achter, maar die draai je niet meer terug. De impact van het christelijke geloof op de Surma’s is juist het bewaren van bepaalde elementen van de cultuur (via alfabetisering in de eigen taal en bijbelvertaalwerk) en het aanbieden van een boodschap die stabiliteit en rust brengt in een zeer turbulente samenleving. Welk alternatief heeft de cultureel antropoloog in de aanbieding?

Licht in de duisternis

De Ethiopiër die nu in de VS woont (en professor aan een theologische school is), vertelde me dat hij pas na 18 jaar voor het eerst terug is geweest naar zijn moederland. Onder het communistische bewind was hij vervolgd vanwege zijn geloof. Hij ging samen met zijn 2 kinderen terug naar de gevangenis waar hij mishandeld was geweest en de dood in de ogen had gezien. Toen hij de directeur van de gevangenis om toestemming vroeg de gevangenis als gast te bezoeken, zei die: dat kan, maar dan onder de voorwaarde dat je hier ook een dienst leidt. “Ik heb nog nooit zo sterk de kracht van de opstanding ervaren als toen: ik mocht nu de vergeving en vrijheid van Jezus doorgeven op die duistere plek waar ik zelf enorm bang ben geweest”, aldus onze broeder.

Nightlife
Ondanks de vele lichten hier ’s nachts is er een hoop wat het daglicht niet kan verdragen. Het schijnt pattaya-by-nightdat 7 van de 10 mannen die naar Thailand komen uit zijn op sex. In één van de presentaties kwam naar voren dat het er niet alleen om gaat ‘sex slaves’ uit de duisternis in het licht te trekken, maar dat deze vrouwen daarna ook een toekomst nodig hebben. Een aantal christenen hebben een bedrijfje (met de naam ‘Nightlife’) opgezet zodat deze vrouwen op een goede manier geld kunnen verdienen.

Geestelijk welzijn
Terug naar zondagavond. Adri was bij een presentatie van de taskforce ‘dialoog tussen zendingsleiders van Noord en Zuid’. Daarna was er een panelgesprek over ‘spirituality & missions’. Dat klinkt nogal vaag, maar volgens Adri ging het vooral over het ‘geestelijk welzijn’ van zendingswerkers en -leiders. Hoe houden we dat welzijn fris? Het gaat allereerst om ‘to be’, dan pas om ‘to do’. Een variatie op IQ: wat is je ‘pneuma-quotient’? Ik zat op dat moment met de groep van member care een paar honderd meter verderop op het strand… Wij wilden elkaar even op een andere manier ontmoeten dan in een vergaderzaal!

Maandagmorgen begon de plenaire sessie met worship en vervolgens hadden we twee bijdragen over spirituality. Allereerst de Indiase directeur van Interserve en vervolgens de directeur van Wycliffe International. Allebei brachten ze inspirerende punten naar voren. Zending gaat niet automatisch samen met een gezond christelijke leven, dat is iets wat blijvend om onderhoud vraagt. Daarna gingen we weer uiteen in onze groepen.

I have been helped
In de membercare-groep inventariseerden we de middelen (boeken, websites, centra) die voorhanden zijn. We zongen Marjory Foyle ‘happy birthday’ toe op haar 87ste verjaardag! Ze zei: “I can help others, because I myself have been helped”. In de slotbijeenkomst aan het eind van de middag werd licht evaluerend nagedacht over de consultatie. Er klonken veel positieve geluiden en tegelijk werden er concrete punten aangedragen voor verbetering. We kregen de onvermijdelijke bedankjes en deden ook nog gezamenlijk een rondedans op een Siberische melodie met een Engelse tekst (speciaal gemaakt voor de conferentie).

Terugblik
Mijn allereerste terugblik op de bijeenkomsten is deze: goede ontmoetingen, bevlogen mensen, boeiende verhalen, inspirerende doorkijkjes en indrukwekkend om te zien wat God wereldwijd doet. Tegelijk vind ik dat de mission commission moet nadenken over een structuur met heldere representatie (nu gevaar van old boys network) en had het geheel nog beter kunnen zijn (bv. meer focus in thema’s, minder vol programma, meer diversiteit en meer talen en culturen op het podium). Vanavond en morgenochtend hebben we hier nog bijeenkomsten van de Europese EZA’s en woensdagmorgen heel vroeg vliegen we terug. Tot slot een citaat van een broeder uit Pakistan over het gebruik van boeken die in het Westen zijn geschreven: “Please give us the copyright, that means in our part of the world: the right to copy”!